Hondenbelasting!

Geplaatst op Geupdate op

Sinds hij er was komen wonen had hij zich geërgerd aan de hondendrollen. Hij had zich bij het lezen van de gemeentegids al verwonderd dat er geen hondenbelasting hoefde te worden betaald. Maar was in het daarop volgende voorlichtingsverhaal overtuigd dat de inwoners van de gemeente brave poepruimers waren en de drollen, zonder daar op aangesproken te hoeven worden, zouden opruimen. Nee dus. Niks van dat alles. De enkeling die wel met een onhandig boterhamzakje liep, waren uitzonderingen. En mensen met een heuse poepschep was hij in de negen maanden dat hij in het dorp woonde, niet tegengekomen. Wel op elke hoek van een wandelpad of een straat of buurt die door een ijverige gemeenteambtenaar was geïndiceerd als een hondenuitlaatplaats, stond er een poepcontainer. Zo eentje die je ‘met zonder handen’ kan openen om de drollen in te dumpen. Enorme containers zijn het. Dat moet jaren duren voor zo’n geval vol is en geleegd dient te worden. Logisch, had hij nog gedacht, het mag immers niks kosten in een gemeente waar geen hondenbelasting wordt betaald.

Zijn tuin aan de straatkant kenmerkte zich door het ontbreken van elke grensafscheiding dan ook. Vriendelijk, dacht hij, niet zo van mijn en dijn of ander al te nadrukkelijk territoriaal scheidingsgedrag. Maar wat kreeg hij daar een spijt van. Tijdens de bezichtiging van het huis had hij er niet op gelet hoe hondenrijk de buurt was. Wel hoe kinderrijk. Maar liefst twee basisscholen binnen een straal van 500 meter. Dat zou toch in indicatie moeten zijn voor weinig hondenpoep op straat. Met al die ouders die hun kinderen naar school wandelen. Maar ook dat was een misvatting. Eenmaal gesetteld, ontdekte hij dat zijn buurman links twee honden had en een buurman iets verder op een. Erger nog kwam hij er al snel achter, dat de straat waar hij aan woonde een doorgansweg was naar een aan de andere kant van de weg gelegen bos en uitlaatgebied.

Hij zwaaide hartelijk naar de passerende hondenuitlaters in de veronderstelling dat ze zijn vriendelijkheid zouden belonen met een sanitaire stoploze passage.  Maar ja. Hij was er niet gaan wonen om daarop toezicht te gaan houden. De buurman had hem inmiddels verzekerd dat zijn rashondjes van nature alleen op verhoginkjes in de natuur poepten. En aangezien zijn tuin geen oneffenheden vertoonde, hoefde hij niet in te zitten over het poepgedrag van de honden van de buurman. De andere buurman ging steevast rechtsom de straat uit en passeerde nimmer zijn huis.

De eerste maanden verliepen zonder irritaties tot hij een verzameling drolletjes op zijn grasmat vond.  Hij had niet direct te tijd gevonden om het op te ruimen en tot zijn schrik lagen er binnen enkele dagen drie hopen. Met een grashark schraapte hij de hoopjes van het perk en deponeerde ze in de molgoot, naast de stoep. De hele affaire bracht hem in opperste staat van paraatheid. Bij elke beweging vloog hij naar het raam om te kijken of hij een ‘heterdaadje’ kon waarnemen. Op een internetsite kocht hij een nep bewakingscamera en bevestigde deze op een strategisch punt. Met nepkabel en al. In de schuur timmerde hij een bord op een paal en beschilderde deze met de woorden: “Hond, ik vind je een leuk dier maar je baas is een viezerik” en “Laat je stront van je hond hier achter? Dan graag ook je adres. Ik lever het gratis bij je thuis af”. De grasmat werd er mee ontsierd maar zo dacht hij: “Het doel heiligt de middelen”.

Hondenpoep

Hij sprak vervolgens alle passerende hondenuitlaters aan, noteerde hun naam en het soort hond in een schrift en schatte in wat de kans was dat deze de dader zou kunnen zijn. In de kamer hield hij zo lang mogelijk het licht uit om onopgemerkt naar buiten te kunnen kijken en de hondenuitlaters te bespieden.

Niks hielp. Het leek wel een complot waarmee ze hem met hun hondenuitwerpselen bestookten . Hij bleef harken en de molgoot puilde algauw uit. Dus drapeerde hij de drollen op de stoep in de hoop dat iemand in zijn eigen hondenrollen zou gaan staan. Daarmee keerde hij het halve dorp tegen zich. De ouders van de basisschoolkinderen voorop. Terwijl die niet of nauwelijks over zijn stoep liepen en praktisch altijd de kinderen met de auto naar school brachten. Hoe hij het in zijn hoofd haalde dit soort sancties en belerend gedrag ten toon te spreiden. In deze hondvriendelijke gemeente verwachten ze een andere houding van hem. Hij liet het er niet bij zitten en verklaarde de hondenbezitters en hun overal maar schijtende viervoeters de oorlog. En kwam een echte camera met een scherm dat hij naast zijn tv liet monteren. Vierentwintig uur per dag maakte hij opnamen en keek ze steevast allemaal af. Hij monteerde een bewegingsmelder met aangekoppelde lamp die elke passant in het volle licht zette en vervolmaakte zijn waarnemingen qua uitlaatgedrag, tijden en gewoonten in zijn schrift.

Al snel stond de rechterlijke macht op zijn stoep om hem te vertellen dat hij niet zomaar een camera kon plaatsen en de beelden ongehinderd kon bekijken en bewaren. Hij werd gesommeerd deze weg te halen en de opgeslagen beelden te wissen. En wel onmiddellijk. Het afkijken van alle opnamen koste hem erg veel tijd en leverde hem niks op. Desondanks bleven de honden maar in zijn tuin, op zijn gras, hun behoefte doen. Een stuk in de dorpskrant gooide alleen maar meer olie op het vuur en bracht hem op het randje van waanzin.

Hij kocht een luchtbuks en posteerde zich op de eerste etage. Hij camoufleerde zijn positie en zijn geweerloop zorgvuldig. Ondanks dat werden zijn acties waargenomen en binnen de kortst mogelijk tijd werd het huis omsingeld met politie die hem onder schot namen en hem te kennen gaf zijn wapen weg te gooien en zich over te geven. Maar dat was hij geenszins van plan. Niet veel later kwam er versterking: politiehonden. De honden liepen los over zijn gazon en piesten en poepten naar hartenlust. Hij ging door het lint en schoot. Op dat moment kwamen gewapende agenten zijn slaapkamer binnen en schakelden hem uit. Er viel niet meer te praten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s