Nee, ik noem geen namen

Geplaatst op Geupdate op

Een paar weken geleden gaf mijn Samsung S3 er de brui aan. Flikkerend beeld, spontaan uitgaan, kortom het apparaat liet het in alle opzichten afweten. Geen idee wat er aan de hand zou kunnen zijn. Dus naar Telefoon Huis in XXX. Of zij mijn toestel konden reanimeren. De telefoonexpert zag onmiddellijk wat er aan de hand was: de batterij of accu was opgeblazen. Oorzaak: te lang aan de oplader gelegen. De achterkant van de telefoon stond er helemaal bol van. Tja, nu zag ik het ook. Helaas, een nieuwe batterij hadden ze niet voorradig. Die moest besteld worden. Maar ja, daar had ik geen tijd voor. Hij verwees mij naar de ‘Afghaan’ aan de overzijde van de straat. Daar zit aan de M-straat de YYY Plaatsnaam GSM en PC reparatie. De plaatsnaam geeft aan dat er ook in een andere plaats een YYY te vinden is. Bij navraag bleek dit XXY te zijn. Een winkelketen, dat belooft wat.

Bij de ‘Afghaan’ aangekomen vroeg ik hem of hij kon zien wat er aan de hand was met mijn toestel. Met deskundige blik stelde hij al snel vast dat de batterij het loodje had gelegd. Hij had er wel een nieuwe voor. Een originele nog wel. Ik blij dat het euvel zo snel verholpen kon worden. Hij pakte er eentje uit een plastic hoesje en plaatste deze in het toestel. Daar zat volgens hem te weinig stroom in. Dus werd een volgende batterij gepakt en geplaatst. Deze was volgens hem oké. Het toestel werd opnieuw opgestart en alles functioneerde weer naar behoren. Poeh, wat was ik opgelucht.

Ik vroeg hem naar de kosten en  hij antwoorde prompt vijfentwintig euro. Tsjonge, dat is niet goedkoop, zei ik verontwaardigd. Maar, zo liet hij weten, het was dan wel een originele Samsung batterij. Nou ja, met het gevoel van opluchting dat ik mijn toestel weer normaal zou kunnen gaan gebruiken, nam ik de hoge prijs voor lief. Of ik het bedrag met pin zou kunnen betalen. Helaas, hij had een storing in het pinapparaat. Hij verwees mijn naar de Lees Winkel, een paar deuren verder op. Ik pinde daar dertig euro, vijfentwintig ging niet en twintig was te weinig en snelde terug naar de YYY-winkel. Bij het afrekenen sloeg de ‘Afghaan’ een bedrag van € 12.50 op zijn kassa aan. Ik sloeg verbaasd een kreet van opluchting. “Nee, nee, dat is niet voor u”, bezwoer hij mij: “Het is vijfentwintig euro’. Naast de balie zaten een jonge man die zijn zoon zou kunnen zijn, en een vrouw, die zijn vrouw zou kunnen zijn. Zij lachten vriendelijk. Ik betaalde het  bedrag en ging met een goed werkende mobiel de deur uit.

Mijn zoon die in de auto zat te wachten vroeg wat ik betaald had. Hij schrok van de prijs maar zag mijn opluchting. Mijn vrouw vond het ook duur. En toen begon ik toch wel een beetje te twijfelen. Jammer dat ik bij Telefoon Huis niet naar de prijs van een batterij had gevraagd. Dan had ik het YYY-mannetje er op kunnen wijzen dat hij toch wel wat hoog in de boom zat met zijn prijs. Een paar dagen later ging ik op zoek op het internet om de prijs van een batterij voor mijn type mobiel te achterhalen. € 14.10 was de uitkomst. Er werd zelfs een accu onder de tien euro aangeboden.

Ineens zag ik de hele transactie voor me. ‘Kijk, zo doe je dat’, had de ‘Afghaan’ tegen zijn zoon gezegd, ‘Zo eenvoudig is het. Goed aanslaan op de kassa voor de juiste boekhouding, contant laten betalen en geen bon geven.’ Volgens zijn zoon had hij wel iets te snel het bedrag aangeslagen op de kassa. De vrouw had lief geglimlacht tegen haar man en de zoon had zelf toch ook kunnen waarnemen hoe eenvoudig het is om wat extra geld te kunnen ‘verdienen’. Zo zie je maar weer dat een goed voorbeeld, goed doet volgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s