Als hij terugkijkt op zijn leven

Geplaatst op Geupdate op

ingesprek

Als hij terugkijkt op zijn leven
Dan lijkt het maar een korte tijd
Maar toch was het een lange weg
Een weg vol horden, valkuilen en strijd

‘Wat is de weg lang
Maar al die tijd
Hoezeer heeft hij die nodig gehad
Om te weten waar hij hem voorbij voerde’

Hij zou het zo weer doen
Immers elke val deed hem opstaan
Elke doodlopende straat deed hem omkijken
Zijn ergernissen deden hem denken aan zijn tekortkomingen

 Er was geen God in zijn leven
Wel idealen van welzijn en delen
En voor alle mensen een plek
Een socialist in hart en nieren

Hij verdomde het om zich te vereenzelvigen met zijn ziekte
Hij was immers niet zijn lijf
Zijn geest vocht zich vrij door te schrijven en te dichten
Naar verhalen te luisteren en naar zijn essentie te brengen

Zijn geestkracht heelden de herinneringen
Steeds lichter werd zijn reisbagage
Steeds milder zijn kijk op het leven
Zijn hart groeide, zijn geest verruimde
Zijn lijf was hem steeds minder tot last
Tot alles licht werd.

Gepubliceerd in | Sprekers bij uitvaarten
De humanistische uitvaartbegeleiding in beeld