Gedicht

Domweg Gelukkig in De Taalstaat

Geplaatst op Geupdate op

Domweg Gelukkig in De Taalstaat
De Taalstaat, elke zaterdag van 11.00 tot 13.00 uur met Frits Spits op NPO Radio 1.

Locatie: Kerkstraat, Sint Nicolaasga | 52°55’23.7″N 5°44’36.8″E
Gedicht: J.C. Bloem (1887-1966)
Inzender: Leonard Bouwhuis

De Nachtegalen

Ik heb van ‘ t leven vrijwel niets verwacht
’t Geluk is nu eenmaal niet te achterhalen.
Wat geeft het? – In de koude voorjaarsnacht
Zingen de onsterfelijke nachtegalen.

nachtegalen_gedicht

De dichter J.C. Bloem woonde drie jaar in Sint Nicolaasga en schreef in die tijd de meeste gedichten van zijn bundel Media Vita. Het huis waar de dichter woonde, staat er nog steeds, aan de Kerkstraat, nummer 23. Er is Sint Nicolaasga een gedenksteen dat rechtstreeks herinnert aan J.C. Bloem. Voor het pad naar de kerk ligt een gedenksteen met daarin gegraveerd zijn korte gedicht ‘De nachtegalen’. Het is een grijze, versleten steen, een grafsteen eigenlijk, met van die oude, zwarte letters.

Schouders ophalen

Geplaatst op Geupdate op

parkinsonisme

Door te veel Parkinson en ietsje meer medicatie
Verstoort mijn evenwicht
En verminkt mijn stem

Als een vastgelopen cassettebandje
Stoot ik enkel wat klanken uit
Mooier kan ik het niet maken

Overlopend van passie kom ik niet verder dan onverstaanbare taal
Ja dan, dan word ik met stomheid geslagen
Met domheid omrand zwijgen

‘Meneer, ik kan u niet volgen’
Wordt mij minachtend toegeworpen
Schouderophalen, zilver nog goud

Raas mij niet voorbij, jaag mij niet op
U kunt spreken of zwijgen
Maar haal niet uw schouders op.

onverstaanbaar

Auteurs | Harry Bouwhuis
Mede-auteur | Leonard Bouwhuis

(Inzending Turing Gedichtenwedstrijd 2014)

Herinneren & Gedenken

Geplaatst op Geupdate op

herinneren gedenken

Mag ik dan bij jou
Als vanouds
Zonder gebak dit keer
In gezelschap van lotgenoten
Praten over ons gemis
Jou herinneren met een roos
Een kaars ontsteken
Als symbool van jouw aanwezigheid in ons hart.

Eerbewijs aan Harry de dichter (2)

Geplaatst op

Soms ontvangen we bij Doof.nl e-mails waar we even iets langer bij stil willen staan, omdat ze ons voorzien van belangrijke informatie, ons aan het lachen maken of ons ontroeren. Vandaag een ontroerend gedicht over `de stilte`. Twee vrienden hielden per telefoon contact met elkaar, maar door haar afstervende hoorzenuwen en zijn onvermogen om duidelijk te articuleren (als gevolg van Parkinson) is bellen nu geen optie meer. Daarom schreef hij voor haar het volgende gedicht dat hij haar per e-mail stuurde.

stilte
De stilte

Lekker warm en stil op aarde
Onder een wollen deken.
Wat is de isolatiewaarde
van wollen dekens en dubbel glas
ouderdom komt met gebreken
dat is wat het was, het was

We zijn niet oud in jaren
Maar delen zijn versleten
T’is niet meer wat het was
Leren praten met gebaren
Door ‘n dikke wollen jas
Preken kan je vergeten
Door het dubbel isolatieglas

Refrein
De telefoon kan de woorden
Niet duwen door een draad
Wij dansen niet op koorden
Rest ons om te aanvaarden
dat de telefoon niet meer gaat

Hoe stil zal het zijn
In mijn drukke hoofd
Ik zei: ik heb je nooit
een rozentuin beloofd
Komt mijn stem te pas
door een wollen deken
Of super dubbelglas.

Refrein

Nooit zal ik zo praten
Dat je me kunt verstaan
Per mail ga ik je dit sturen
Het lezen zal wel gaan
Wat is de isolatiewaarde
wollen dekens en dubbel glas
Ouderdom komt met gebreken
Dat is wat het was, het was.

Dit gedicht is ook verschenen in de gedichtenbundel Lachen in de regen
van Harry Bouwhuis. 

Eerbewijs aan Harry de dichter (1)

Geplaatst op Geupdate op

Harry Bouwhuis
ik wil leasen
een vrouw,
een kind
de zon de wind
een huis met tuin
pied de terre
een woonwagen
met een serre
een senseo-apparaat
een leasebakkie 
met automaat

geen lasten
wel de lusten
een lease step
een leasefiets
die ik niet heb

een lease spreuk
weinig is nog eigen
origineel en leuk
lease het zwijgen.

Harry Bouwhuis | 9 mei 2012
Bestel de bundel ‘Dichten onder de regenboog’

Ons hart kleurt

Geplaatst op Geupdate op

tuin kleurt

de tuin is een thuis
die ons hart kleurt vol liefde
met welkomstwaarde

Mijn beste beentje

Geplaatst op

mijn beste beentje knip

Wat bezielde mij
Die auto in te halen
Oké, die stond stil
Maar toch

Wat bezielde haar
Plots het stuur om te gooien
En mij op haar slof te nemen
Mijn beste beentje, wat spijt me dit.