Gedicht

In mijn kombuisje

Geplaatst op Geupdate op

Patrijspoort

Amper vijf kenden zij alleen mijn naam
En mijn plek in het rijtje
Toen nam ik mijn besluit
Te doen wat mij werd voorgeleefd
En mij niet te laten kennen

In mijn kombuisje
Smeer ik mijn boterham
Schaaf ik nog een plakje kaas
Snijdt mijn bootje door het water
Glijden de oevers langs me heen

Zelden stap ik aan wal
Vanachter mijn raampje
Probeer ik iets te begrijpen
Zonder aanleggen houvast te krijgen
En wil ik niks liever dan geënterd worden.

Mijn moeder is mijn naam vergeten

Geplaatst op Geupdate op

Mijn moeder is mijn naam vergeten,
mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?
Noem mij, bevestig mijn bestaan,
laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.

neeltje maria min - voor wie ik liefheb

Neeltje Maria Min (1944)

Wat de toekomst doet herinneren

Geplaatst op Geupdate op

ons lijf

het huis waar we in wonen
wordt steeds minder mobiel
het kraakt en schuurt
en verliest zijn tempo 

de geest echter houdt de vaart erin
die laat zich niet begrenzen
kent geen cruise control
en stevent recht op zijn doel af

iets na te laten
wat de toekomst doet herinneren
aan iets positiefs en van toen
iets dat heel lang meegaat