In memoriam

Lied voor Harry

Geplaatst op Geupdate op

Who is singin’ over there?

Who is singin' over there

Luister naar het lied!

Mijn woorden | Harry Bouwhuis

Geplaatst op Geupdate op

Mijn woorden

Wandelend langs de zee
heb ik in ’t zand geschreven
nam de wind de woorden mee
zijn ze met eb weggedreven

De wijsheid die ik schenk
wat is er van waarde
het nut van dat ik denk
water, vuur, lucht en aarde

De ritmisch zwaaiende lamp
van de vuurtoren ginder
de wijsheid is slechts damp
voor de eerlijke vinder

Starend over het wijde land
wetend wind voor of tegen
houd je humeur in stand
blijf lachen in de regen.

Harry Bouwhuis Ω | Dichter
Bundel | Dichten onder de regenboog

I.M. Harry Bouwhuis

Geplaatst op Geupdate op

Overlijdensbericht Harry Bouwhuis

Mijn broer Harry Bouwhuis (68) is op Goede Vrijdag vredig in zijn slaap overleden. Harry was een man die altijd naast je kwam staan en de verbondenheid zocht.

stilte

Heb in godsnaam verdriet!

Geplaatst op Geupdate op

veer

‘Heb in godsnaam verdriet!’

Femke van der Laan
Over het leven zonder Eberhard en rouwen om een geliefde.

 

Een jaar na die dag

Geplaatst op

Een jaar na die dag
Ik zie je lieve lach
In warme herinneringen
Ogen die in milde wijsheid ons begeleiden
Nog altijd in een warm aanwezig zijn

Jij die alles wilde delen
Hebt het aardse teruggegeven
Maar je lach in je ogen is niet verdwenen
En vond een plek in ons hart.

Laatste rustplaats

Geplaatst op Geupdate op

Jouw weten verloor zijn zekerheid
Je ogen en hart vonden herkenning en vertrouwen
Bij jouw liefdesgroep
En in de eeuwigheid

Thuiskomen is Gods wonder
Door licht omringd ontvangen
Weer jeugdig en één
Vindt jouw stoffelijkheid zijn laatste rust.

meeuwen

Ik zie je lieve lach
In warme herinneringen
Ogen die in milde wijsheid ons begeleiden
Nog altijd in een warm aanwezig zijn

Jij die alles wilde delen
Hebt het aardse teruggegeven
Maar je lach in je ogen is niet verdwenen
En vond een plek in ons hart.

Stervenspad gedichten

Geplaatst op Geupdate op

Niemand kent de weg van het stervenspad
Stukjes ervan misschien
Het helpt deze te delen
Maar de weg moet jezelf gaan

lemniscaat

Zijn moeder stond aan zijn wieg
En het is zijn moeder die nu op hem wacht
Nog een stap te gaan
En ze zijn weer samen een.

lemniscaat

Het leven woont in hem
En doet wat het moet doen
Hij klimt omhoog en vangt een glimp op
Van wat komen gaat
Het is geen vurig verlangen
Maar een gekoesterde wens.

lemniscaat

Zijn ziel dwarrelt boven zijn
Door het bestaan geteisterde lijf
Nog even en het leven laat hem los
Zodat hij op kan klimmen
Naar zijn zielsverwanten.

lemniscaat

Waar laat hij zijn lijf
Dat hem zolang heeft gedragen
Waar vind hij rust
Zonder zijn aardse huis
Op het stervenspad
Bepaalt het leven het tempo
En de ziel de bestemming.

lemniscaat

Sterven is meedogenloos
En laat zich niet mislijden
Zielsrust is hem gegund
Pas nadat het leven is geweken.