Meest Recente Evenementen Updates

Geachte Erica Terpstra

Geplaatst op Geupdate op

Het was lange tijd één van de pijlers van Tijd voor Twee: de Tweespraak. Elke werkdag een nieuwe opgave, elke dag weer creatieve, humoristische en soms indrukwekkende reacties van de radio 2 luisteraars. De nummer twee van het eindklassement, immers het programma heette niet voor niks Tijd voor Twee, kreeg een bordje.

tweespraak-002

Ik was eraan verslaafd. Eerst speelde ik het spel samen met mijn zoontje. Dat waren zeker niet de beste inzendingen. Later ging het beter en werd ik fanatieker. Ik werd zelfs een keer 4e in het landelijke klassement. Na 6.5 jaar stopte Frits Spits het programma en kwam er ook een einde aan de tweespraak.

Afgelopen zondag zag ik een interview met u en ik begreep uit het verhaal en de beelden dat u een enorme come-back heeft gemaakt na een lange periode van tegenslagen. Ik moest onmiddellijk aan mijn tweespraak denken die geheel aan u was gewijd.

Ik was onderweg naar een afspraak en luisterde naar de radio. De tweespraak werd bekend gemaakt en ik sloeg aan het denken. Aangekomen op de plaats van bestemming schoot mij iets te binnen. Ik had weinig tijd meer dus stuurde ik mijn inzending nog snel in.

’s Avonds thuisgekomen en na alle huishoudelijke bezigheden een plek gevonden te hebben op de bank, zocht ik op het internet nog even het eindklassement van de tweespraak op. Tot mijn verrassing was ik eerste geworden. Geen bordje, maar eerste! Op al mijn klassementsplaatsen, en dat zijn er nogal wat geweest, en de acht bordjes die ik in de wacht heb gesleept, ben ik het meest trots op deze eerste plek. Want, zo stelde ik mij voor, heb ik u destijds misschien wel een glimlach op uw gezicht getoverd met mijn inzending. En dat is wat ik het liefst zou willen. Want ik ben een groot bewonderaar van u.

Uit het Tweespraak Archief | Dinsdag 18 mei 2010

De altijd enthousiaste Erica Terpstra neemt vandaag afscheid als voorzitter van de sportkoepel NOCNSF.  Ze was daar zeven jaar lang het boegbeeld van de Nederlandse sport. Altijd was ze te vinden bij grote sportevenementen waar ze de Nederlandse sporters uit volle borst toejuichte. Ze wordt opgevolgd door André Bolhuis, voormalig preses van de Nederlandse hockeybond. We kunnen Erica Terpstra binnenkort nog wel zien juichen en de Oranjespelers aanmoedigen op de tribune tijdens het WK voetbal in Zuid-Afrika. Daarna trekt ze zich terug uit de sport.

“Twee kanjers nemen afscheid van Erica Terpstra als voorzitter van NOCNSF. Zegt de een tegen de ander…”

  1. Zo’n drijvende kracht krijgen we nooit meer.

 

Album hoes | Admitting light

Geplaatst op Geupdate op

Album hoes - Admitting light.png

admitting light | The Porthole Band

In mijn kombuisje

Geplaatst op Geupdate op

Patrijspoort

Amper vijf kenden zij alleen mijn naam
En mijn plek in het rijtje
Toen nam ik mijn besluit
Te doen wat mij werd voorgeleefd
En mij niet te laten kennen

In mijn kombuisje
Smeer ik mijn boterham
Schaaf ik nog een plakje kaas
Snijdt mijn bootje door het water
Glijden de oevers langs me heen

Zelden stap ik aan wal
Vanachter mijn raampje
Probeer ik iets te begrijpen
Zonder aanleggen houvast te krijgen
En wil ik niks liever dan geënterd worden.

Mijn moeder is mijn naam vergeten

Geplaatst op Geupdate op

Mijn moeder is mijn naam vergeten,
mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?
Noem mij, bevestig mijn bestaan,
laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.

neeltje maria min - voor wie ik liefheb

Neeltje Maria Min (1944)

Wat de toekomst doet herinneren

Geplaatst op Geupdate op

ons lijf

het huis waar we in wonen
wordt steeds minder mobiel
het kraakt en schuurt
en verliest zijn tempo 

de geest echter houdt de vaart erin
die laat zich niet begrenzen
kent geen cruise control
en stevent recht op zijn doel af

iets na te laten
wat de toekomst doet herinneren
aan iets positiefs en van toen
iets dat heel lang meegaat

Neem een geit

Geplaatst op Geupdate op

Er gaat een Joods verhaal over een rebbe in een Oost-Europese stad. Een arme schoenmaker kwam dagelijks klagen over de erbarmelijke omstandigheden waarin hij moest leven. ‘Rebbe, het is geen doen, mij vrouw en ik en onze twaalf kinderen in slechts één kamer, ik houd het niet langer uit!’

De rebbe werd het gejammer zat. Op een dag zei hij tegen de schoenmaker: ‘Neem een geit.’ ‘Een geit? Maar rebbe, dat is onmogelijk! Zo’n beest kan er niet bij, het stinkt en vreet overal aan.’ De rebbe hield streng vol en de schoenmaker deed wat hem werd opgedragen. Het gejammer van de schoenmaker werd elke dag erger. Hij wist zich geen raad. ‘Rebbe, dit is geen doen, die geit poept waar ze staat, het stinkt verschrikkelijk in ons huis, mijn vrouw wordt radeloos…’ Na veertien dagen zei de rebbe tegen de schoenmaker: ‘Doe die geit weg.’

een geit in huis

De schoenmaker wist niet hoe snel hij het bevel van de rebbe moest opvolgen. De volgende morgen klopte hij bij de rebbe aan: ‘Oh rebbe, wat een zaligheid! Mijn vrouw en ik en onze twaalf kinderen, heerlijk is het in huis.’

een geit als last

Tja, mocht je denken dat dit niet over jou gaat dan heb je het mis. We hebben allemaal ongemerkt een geit in huis gehaald. Iets waar je ooit mee begonnen bent en maar niet mee kunt stoppen. Een geit die eens een oplossing bood en vervolgens een eigen leven is gaan leiden en de regie over je leven is gaan bepalen. Denk daarbij aan roken, drinken, gokken, contacten, kroegbezoek enz. enz. ‘Doe die geit weg, en je zult zien dat er een nieuwe horizon gaat gloren, je weer tijd krijgt, en plezier en geluk weer terugkomt in je leven.

Album hoes | Mars

Afbeelding Geplaatst op Geupdate op

Album hoes Mars

mars | Orkest De Lange Afstand