interactie

Het licht van zijn bestaan

Geplaatst op Geupdate op

schilderij achterzijde

Toen ik zijn atelier binnenstapte, verwonderde ik mij over de opstelling van het werk van de schilder. Alle schilderijen stonden op ezels, tegen de muur, hingen met touwtjes aan spijkers of lagen op de grond. Allemaal met de beeltenis naar de grond, de muur of afgewend van de toeschouwer. De schilderijen mochten kennelijk niet gezien worden. Of de beeltenissen confronteerden de maker met zijn ‘innerlijke wereld’.

Het gesprek kwam moeilijk opgang. ‘Schilderen helpt mij mijn gevoelens te verbeelden, naar buiten te brengen’, vertelde hij. ‘Bespreekbaar te maken?’, vroeg ik. ‘Nou, dat wil ik wel. Om van verbeelding ook naar verwoording te gaan. Maar dat vind ik te moeilijk. Ik zou mijzelf er wel mee helpen meer in interactie te komen met de wereld om mij heen. Dat wel. Mijn leven lijkt steeds kleiner te worden. Van exposeren komt het niet. Laat staan mee te doen aan het televisieprogramma Project Rembrandt. Rembrandt, de meester van het licht.’

‘Er gebeurt dus van alles maar voornamelijk in jouw hoofd’, zei ik. ‘Je gedachten zitten echter vast in een soort van centrifuge. Ze tollen in het rond en de vaart neemt duizelingwekkende toeren aan. Als jij je werk zou tonen komen al je gedachten vrij, laat je ze de vrije loop en geef jij hen een bestaan, een realiteit als tekens van jouw zijn. Je zou een vrij man worden door je te laten zien. Bovendien, maak je de toeschouwer ook vrij. Je geeft hen de mogelijkheid hun herinneringen te herleven, een nieuwe plek te geven. Hun ervaringen in onze wereld een plek te geven.’

Het bleef stil. Ik zag de gedachten achter zijn ogen tollen. Plotseling liep hij naar een van zijn schilderijen. Zijn laatste werk, zo liet hij weten. Ik stond versteld. De zoeker van het licht, vond het licht van zijn bestaan.

er zij licht

Leonard Bouwhuis | Zinvinder