Rinkeldekink

Rinkeldekink in Dinkelland

Geplaatst op Geupdate op

watermolen in singraven dinkelland

Tijdens onze vakantie in de gemeente Dinkelland bezochten we diverse plaatsen waaronder Ootmarsum. Tijdens onze short break zaten we graag op bankjes in de natuur. Daar las ik dan mijn vrouw voor uit het boekje Rinkeldekink van Martine Bijl. Een klinkende titel, dat zeker. Het boekje had ik cadeau gekregen bij een proefabonnement op de Trouw. Heerlijk vier zaterdagen een krant en nog een boekje erbij toe. Dat beloofde een mooie vakantie te worden.

Mijn vrouw is niet zo goed in lezen. Dat komt door een aura-migraine aanval die zij een aantal jaren geleden gehad heeft. Zij vindt het voorgelezen worden prettig en het heeft, zo samen op een bankje in de natuur, iets intiems. Tijdens ons bezoek aan de jaarlijkse Siepelmarkt stalden wij onze fietsen aan het kerkplein. Er stonden meerdere fietsen. Dus dat leek ons een veilige plek. De meeste spullen namen we uit de fietstas mee. Het boekje lieten we in de tas zitten. Toen we terugkwamen van onze stadswandeling, jazeker stadswandeling, want Ootmarsum kreeg in 1300 haar stadsrechten, stopten we onze spullen weer in de fietstas en hervatten onze fietstocht. Eenmaal bij een geschikt bankje aangekomen, zocht ik het boekje. Maar Rinkeldekink, het boekje was er niet meer. Weg. Verdwenen. Het zal toch niet moedwillig uit onze fietstas zijn gehaald? Mijn vrouw zat er maar beteuterd bij toen ik haar moest teleurstellen. ‘Rinkel de kink in Dinkelland’, mompelde ik.

rinkel de kink boek knip